Alsmaar schrijven en schrijven. Dan weer het geluid van een scheurende pagina of een bijna beurs gedrukte Backspace knop. Een slakende zucht, het klotsen van een koffiemok die leeggegoten wordt in een daar zo naar verlangende mond. Heel zachtjes tikken de gemorste druppels op het bureau.

Iemand drukt op enter.

Zo gaan de dagen voorbij. Dagen worden weken. wekenlange stiltes van mensen die keihard werken om hun ideeën op papier te krijgen en het wanhopige geluid van het alles weggooien omdat het niet geworden is wat er voor ogen was. Onmachtige zuchten. Het kenmerkende geluid van de muis die op “File > New” klikt.

Dan ineens, uit het niets, een reeks aanslagen op het toetsenbord. Een enthousiaster wordend ge-adem. Een mentale zonnestraal die plotsklaps dat doffe scherm van het nodige licht voorziet. Er is iets gemaakt. Er staat iets in zwarte pixels op wit digitaal papier. Nog ver weg van de onvermijdbare koffievlekken die het op een dag zullen besmeuren maar het is er. Bijna tastbaar. Genoeg ruimte om voort te borduren, genoeg om ook die tweede stap te zetten. Die tweede stap die de eerste weer doet verbleken maar de oplossing is slechts een paar klikken weg.

En dan weer stilte. Het schuiven van de stoelpoten over de houten vloer. De voetstappen naar de koelkast en het geluid van het wanhopige zoeken naar een verfrissing.

Zo klinkt het hier, op de kantoren van inVANity nu al geruime tijd. We zijn keihard bezig met het maken van nieuwe plannen. Plannen die gestaag vorm krijgen. Je hoort het zodra het zover is.

KOOLWIJk werkt momenteel als een malle aan de totale ontbossing van de planeet. Hij heeft inmiddels een 4e loods moeten huren in het havengebied om al zijn aantekeningen, research en schrijfwerk te kunnen opslaan. Oude bekende titels passeren de revue. Meeste aandacht gaat vooralsnog uit naar (vervolg). Dat nu niet meer een miniserie lijkt te worden, maar gewoon weer een (korte) film. Maar, zoals gebruikelijk, de beste man is nog aan het schrijven dus over eventuele daadwerkelijke producties is geen ene keutel bekend.

Jaap is ook nog druk aan het schrijven, al doet hij het veelal digitaal. Donker en Duister is al een tijdje bijna af maar vergde nog wat kleine aanpassingen. Verder is hij al een tijdje bezig met een script die de werktitel ‘Het Balkon’ draagt. Ook dit schrijftraject is al in een redelijk vergevorderd stadium en de intentie is om komend voorjaar de camera’s ter hand te nemen. Verder heeft hij ‘Het Einde van Walter’ weer eens uit de kast getrokken. De beoogde afstudeerfilm ligt weer op de schrijftafel om hopelijk ooit nog het levenslicht te zien. Als laatste heeft hij onlangs, uit de alleronderste, allerstoffigste, aller-oh-ja-dat-bestond-ook-nogste lade van de kast gehaald; Hell. Ja echt.