Kies Pijn Weekoverzicht 7

ons logo

De ontsteking groeit en het tandvlees klopt. Het zeurt en trekt door de kaak, naar het oor. Een permanente smaakcombinatie van bloed en pus in de mond. Na al die maanden helpen zelfs 20 Ibuprofennetjes niet meer. Kiespijn is terug. Vanaf nu weer iedere vrijdag op Kies Pijn: het Kies Pijn Weekoverzicht. KPWO voor vrienden en spindokters. In dit weekoverzicht blikken we terug op de capriolen die onze malle politici de afgelopen week uithaalden. Ook over de lokale verkiezingspret! Zo was er eindelijk besluit over de donorwet en:

#valtdeZijlstra

VVD’ers en integriteit. Het blijft een dingetje. Is het geen corrupte huurbaas, is het wel Halbe Zijlstra. De minister van buitenlandse zaken stond op het punt te vertrekken naar Moskou, om daar die nare Russen eens even flink te verwittigen dat het verspreiden van verzonnen nieuwsberichten om politieke invloed uit te oefenen echt héél stom is. Maar echt héél stom. Zo stom dat je het gewoon niet moet doen. Want het is laag en grote mensen moeten dat niet willen, zichzelf zo verlagen. Bah.

stalin uit red alert haha
one great Russia, from coast to coast!

Maar ja, Halbe bleek dus zelf een keertje op het podium gestaan te hebben en zag daar zoveel meisjes op de eerste rij die hij wilde imponeren, dat ie zich een anekdote van een vriend toe-eigende, even flink verdraaide voor het dramatische effect en, man man man, wat waren de vrouwtjes onder de indruk. Maar al is de VVD’er nog zo snel, de waarheid achterhaald hem/haar wel. En dus mocht Zijlstra zich verantwoorden voor zijn zelfgebakken lariekoekjes. Hij deed dat door maar meteen z’n account te wissen. Het leverde mooie meems op. Dat wel.

De gehele kamer mocht daarna nog even z’n zegje doen, voor de vorm. Even lekker shinen met z’n allen. Het publiek op de tribune wil tenslotte ook vermaakt worden. Beetje geklaag en gezever van de populisten, Alexander Pechtold’s ontzielde lichaam stelde nog even dat leugenaars juist heel eerlijk zijn als ze ervoor uitkomen leugenaars te zijn. Mark Rutte bereikte ondertussen level 600 van Candy Crush en overleefde en passant ook zijn maandelijkse motie van wantrouwen maar weer eens. Halbe haalt deze week lekker de kinderen van school om direct door te rijden naar Walibi Flevo. Met Haags wachtgeld krijg je immers 25% korting op de toegangsprijs.

Meer afscheid
barthman
Wat een sip gezichtje

Het hele koninkrijk stond op z’n kop afgelopen week. Potverdorie, die Fredje Teeven toch. Die neemt alweer afscheid van de bus. Hij was inmiddels zo vaak onheus bejegend door zijn jeugdige passagiers dat ie maar weer in de jeugddetentie gaat werken. Tenminste, op een lekkere comfortabele stoel over de jeugddetentie gaat beslissen.
Tussen neus en lippen door nam bij de PvdA Marleen Barth afscheid, omdat ze een egocentrische corrupte boef bleek. En wij, de Nederlanders, nemen eindelijk afscheid van al die uren die actualiteitenprogramma’s spendeerden aan de voor’s en tegens van de donorwet. Die is er, ondanks de strandvakantie van Barth, eindelijk eens door gekomen. Is dat een heuglijk feit? Dat ligt eraan. Als je postbode bent zeker wel want dan heb je de komende maanden tenminste weer wat te doen. Iedere Nederlander van 18 jaar of ouder krijgt namelijk een brief. En als je geen zin hebt om met je rechterlong in het lichaam van een 53 jarige ex-roker te belanden, dan moet je die even terugsturen. BOEM! DUBBEL WERK VOOR DE POSTBODES!

Ook afscheid bij Forum voor Deceptie
pikant
Leden rennen weg bij het instortende FvD

Harder dan de waarde van de Bitcoin daalt het ledenbestand van ons geliefde Forum voor Democratie. Al vele miljoenen mensen keerden inmiddels Thierry en zijn ome Theo de rug toe omdat er te weinig inspraak zou zijn voor de leden. “Hartstikke leuk, al die meningen van andere mensen, maar als dat niet exact mijn mening is, dan slaat het natuurlijk nergens op.” Zei Baudet in een fictief telefonisch interview met dit blog. Tja, en als de grote vanilleruikende pianoligger zèlf vervolgens alle wensen van zijn leden gaat negeren omdat ze hem niet aanstaan, en gewoon lekker doet wat hem zelf het beste uitkomt… tja, dan ben je effectief gezien gewoon een coalitiepartij. Wij willen Baudet dan ook van harte feliciteren met zijn eerste ministerspost. Het schijnt dat er een vacature is ontstaan deze week.

Doei referendum?

De kans is redelijk groot dat we ook nog afscheid moeten gaan nemen van de referenda. Bij het ter perse gaan van deze krant was de uitkomst nog niet bekend, maar het was een coalitiedingetje en die coalitie kan zich geen flaters meer permitteren deze week. Alle leden zullen dus lekker, al dan niet met fysiek geweld, gedwongen worden om tegen het referendum te stemmen. Pechie’s hart breekt. Hij heeft z’n donorwet maar moest dat betalen met z’n referendum. Nooit meer mag die shag rokende, trainingspak dragende, niet de stront van ‘r eigen hond opruimende, kuttokkie van iets verderop meebeslissen over complexe zaken als Europese grondwetten of handelsverdragen met Oekraïne. Hè, wat jammer.

PvdAndernaam

Het is misschien tijd voor de PvdA om de oude naam maar weer te omhelzen. De afkorting SDAP roept inmiddels minder negatieve associaties op, als je de eigen leden mag geloven. Steeds meer lokale afdelingen nemen afscheid van de naam PvdA en gaan incognito verder. Want ‘PvdA’ schrikt kiezers af. Zo gaat de afdeling van Cranendonck meedoen met als plaksnor ‘Pro6’ en is Asten met een pruik de ‘PGA’. In liefst 39 gemeenten doet de PvdA mee onder een andere naam. Misschien is dat idee van Plasterk niet eens zo heel slecht: Opdoeken die handel.

En nog meer afscheid
Ruudje L uit R
“Ik háát arbeiders” aldus Ruud ‘Gargamel’ Lubbers

Het waren de jaren ’80. Ikzelf was nog maar een jochie, en ik mocht naar groep 3. Juf Leonie kwam ons ophalen bij de peuterspeelzaal. In een kleine optocht, met ballonnen en al, wandelden ik en mijn vriendjes de krappe 500 meter naar ‘de grote school’. Dat was me wat. Het schoolplein stond vol met de grote kinderen en alle nieuwelingen moesten over zo’n gymnastiekbankje lopen als een soort laatste test, als toelating. Daarna sloot je aan bij de kring met oudere kinderen, die zich langzaam vormde om de vlaggenmast waar trots het logo van de school wapperde. Ik was wat zenuwachtig en het zal er vast niet super gelikt hebben uitgezien, maar ik slaagde, zwaaide trots naar mijn moeder, en sloot aan. Schuin tegenover mij stond een jongen, uit groep 4. Rinze, bleek hij later te heten. “Stommerik!” beet Rinze mij toe. Hem was ten gehore gekomen dat mijn vader een gemeenteraadslid was. Namens de PvdA nota bene! En dus was ik stom, want het CDA was veel beter. Ik radicaliseerde naar aanleiding van deze gebeurtenis en zo werd Ruud Lubbers mijn eerste grote politieke slechterik. 

En die is nu dood. Laten we daar even lekker een minuutje bij stil staan.

Zo. En weer over tot de orde van de dag.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *