Kies Pijn Weekoverzicht 5

De ontsteking groeit en het tandvlees klopt. Het zeurt en trekt door de kaak, naar het oor. Een permanente smaakcombinatie van bloed en pus in de mond. Na al die maanden helpen zelfs 20 Ibuprofennetjes niet meer. Kiespijn is terug. Vanaf nu gaan we elke week een weekoverzicht schrijven. Ook over de lokale verkiezingspret!

Gemeenteraad

De leukste verkiezingen van het land komen er weer aan. De lokale, die voor de gemeenteraad. Wanneer er gestemd mag worden over de zaken die er ├ęcht toe doen.  Of dat ene fietspad er moet komen, hoe de jeugdige overlast op het winkelplein wordt aangepakt en welke moskee er moet worden platgebrand.

Lokale politicus Jan Talen, met zijn bij ons verder onbekende drager.

 

Slag om Staphorst

In Staphorst kijkt iedereen uit naar de clash tussen Gemeentebelangen en de Democratische Partij Staphorst van voormalig GB’er Jan Talen. Na de dramatisch verlopen verkiezingen in 2014 ontstond er frictie in de fractie met een breuk als gevolg. Talen ging als eenmansfractie verder en doet nu mee met een eigen, volwaardige lijst. Hij heeft goed gekeken naar de trends in de landelijke politiek want elke 14+’er in Staphorst kan zich registreren en de koers meebepalen. Het is niet bekend of Talen al van plan is een piano in het gemeentehuis te zetten.

PVV pretjes

Bij de PVV zijn ze al een tijdje bang voor deze vorm van forum democratie. Logisch dus dat ze hun best doen weer zo veel mogelijk media-aandacht te genereren. Zo blijft de aandacht lekker gefocust op hen. Dan zet je bijvoorbeeld een bijnaoorlogsmisdadiger op plek 1 op de verkiezingslijst van

Aanpassen is voor pussy’s

Rotterdam om die dan een dag na de presentatie alweer te vervangen. Tja, als je al niet eens weet hoe je een plaatje in Word moet invoegen bij je partijprogramma, dan weet je vast ook niet hoe je iemand moet Google’en. De kranten hadden de grootste schik en schreven zich meteen een ongeluk. Zeker drie avonden lang hadden ze het erover op TV, en zelfs wij, weken later nog. Een gouden zet. Nog een gouden zet; een man met de naam Koert is de PVV-lijsttrekker in Zaanstad. En zoals een echte Koert betaamt, is dat een bekende van de politie. Hij werd daar namelijk ontslagen omdat ie iemand, die ie op een datingsite had leren kennen, helemaal de tyfus stalkte. 

Beentjes
Huisfotograaf van de Gelderlander Gerard Burgers weet precies wat ie in beeld moet brengen voor een inhoudelijk artikel.

Het moge bekend zijn dat de lokale afdelingen vaak opgezadeld worden met de perikelen van de landelijke tak. In Lingewaard besloot de D66 dan ook eens een flink statement te maken en hun beste beentjes voor te zetten. Daar staat op plaats 2 Douche Endlich. In 2010 won zij de verkiezing ‘de mooiste benen van Nederland’, van de Cosmopolitan (het blad, niet de cocktail). Ze heeft dus reeds bewezen dat haar 110 centimeter lange stelten de nodige stemmen weten te trekken. Dat zien ze daar bij de D66 wel zitten. Natuurlijk wordt wel nog even vermeld dat mevrouw vooral heel slim is, want daar gaat het tenslotte om. Toch?

Entertainmentwaarde wordt steeds belangrijker in de politiek. En dat geldt ook voor de gemeenteraden. Gekkies zijn er altijd wel geweest maar de inhoud verliest het meer en meer van de vorm. Politici vinden zichzelf de nieuwe rocksterren. De gemeenteraad is de YouTube waar al deze mallies hun excentriciteit de wereld in mogen slingeren en hopen op faam en roem. De komende weken zullen wij daar uiteraard vol enthousiasme aan meewerken.

Het “groenste kabinet ooit” is vooral van de primaire kleuren.
Oh ja, er is ook landelijke politiek

Onze nieuwe coalitie zit inmiddels alweer een tijdje in het pluche. In een complete terugblik heeft uw sterredacteur echter geen zin en dus focust ie zich even op Pia Dijkstra, die haar beste beentje eens niet voor zette. Al jarenlang zit deze D66’er te miauwen om een donorwet. Om meer van die tenenkrommende televisie van BNN te voorkomen willen zij dat iedereen in principe standaard orgaandonor is, tenzij je daar om wat voor reden dan ook bezwaar tegen hebt. En dan is best een ingrijpende wetsverandering. Dus dan verwacht je dat je de zaakjes voor elkaar hebt en elke vraag met het grootste gemak kan beantwoorden, elke vorm van kritiek met een frivool pirouette de nek om kan draaien maar nee hoor. Als een demente Frank Groothof die de draad is kwijtgeraakt bij het voorlezen van Dikkie Dik bladerde ze door haar papieren en brabbelende ze in het luchtledige. De debat-euthanasie-wet is er dan ook nog steeds niet door. Wordt het niet eens tijd om die uit diens lijden te verlossen? Pia mag het later nog eens proberen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *